تبلیغات
سایبان اندیشه - عملی که خداوند را به تعجب واداشت!
 
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : احمد عباسی
نویسندگان
نظرسنجی
ضمن تشکر از بازدید حضرتعالی ،در صورت صلاحدید نظر مبارک خود را درج بفرمایید






جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


سایبان اندیشه
آسمان بسیار زیباست، اما بسی زیباتر است آن کس که این زیباترین سایبان را آفرید.




شبی در خواب دیدم مرا می‌خوانند، راهی شدم، به دری رسیدم، به آرامی در خانه را کوبیدم.

 

ندا آمد: درون آی.

 

گفتم: به چه روی؟

 

گفت: برای آن چه نمی‌دانی.

 

هراسان پرسیدم: برای چو منی هم زمانی هست؟

 

پاسخ رسید: تا ابدیت.

 

تردیدی نبود، خانه، خانه خداوندی بود، آری تنها اوست که ابدی و جاوید است...

 

پرسیدم: بار الهی چه عملی از بندگانت بیش از همه تو را به تعجب وا می‌دارد؟

 

پاسخ آمد: این که شما تمام کودکی خود را در آرزوی بزرگ شدن به سر می‌برید و دوران پس از آن در حسرت بازگشت به کودکی می‌گذرانید.

 

این که شما سلامتی خود را فدای مال‌اندوزی می‌کنید و سپس تمام دارایی خود را صرف بازیابی سلامتی می‌نمایید.

 

این که شما به قدری نگران آینده‌اید که حال را فراموش می‌کنید، در حالی که نه حال را دارید و نه آینده را.

 

این که شما طوری زندگی می‌کنید که گویی هرگز نخواهید مرد و چنان گورهای شما را گرد و غبار فراموشی در بر می‌گیرد که گویی هرگز زنده نبوده‌اید.

 

سکوت کردم و اندیشیدم، در خانه چنین گشوده، چه می‌‌طلبیدم؟ بلی، آموختن.

 

پرسیدم: چه بیاموزم؟

 

پاسخ آمد: بیاموز که مجروح کردن قلب دیگران بیش از دقایقی طول نمی‌کشد ولی برای التیام بخشیدن آن به سال ها وقت نیاز است.

 

بیاموز که هرگز نمی‌توانی کسی را مجبور نمایی تا تو را دوست داشته باشد، زیرا عشق و علاقه دیگران نسبت به تو آینه‌ای از کردار و اخلاق خود شماست. 

 

بیاموز که هرگز خود را با دیگران مقایسه نکنی، از آن جایی که هر یک از شما به تنهایی و بر حسب شایستگی‌های خود مورد قضاوت و داوری ما قرار می‌گیرد.

 

بیاموز که دوستان واقعی تو کسانی هستند که با ضعف‌ها و نقصان‌های شما آشنایند ولیکن شما را همان گونه که هستید دوست دارند.

 

بیاموز که داشتن چیزهای قیمتی و نفیس به زندگی شما بها نمی‌دهد، بلکه آن چه با ارزش است بودن افراد بیشتر در زندگی شماست.

 

بیاموز که دیگران را در برابر خطا و بی‌مهری که نسبت به شما روا می‌دارند مورد بخشش خود قرار دهید و این عمل را با ممارست در خود تقویت نمایید.

 

بیاموز که که دونفر می‌توانند به چیزی یکسان نگاه کنند ولی برداشت آن دو هیچ گاه یکسان نخواهد بود.

 

بیاموزکه در برابر خطای خود فقط به عفو و بخشش دیگران بسنده نکنید، تنها هنگامی که مورد آمرزش وجدان خود قرار گرفتید، راضی و خشنود باشید...

 

بیاموز که توانگر کسی نیست که بیشتر دارد بلکه آن که خواسته‌های کمتری دارد.

 

به خاطر داشته باشید که مردم گفته‌های شما را فراموش می‌کنند، مردم اعمال شما را نیز از یاد خواهند برد ولی، هرگز احساس تو را نسبت به خویش از خاطر نخواهند زدود.

 

 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 23 مهر 1391 :: نویسنده : احمد عباسی
نظرات ()
یکشنبه 30 مهر 1391 ساعت 08 و 51 دقیقه و 37 ثانیه
سلام دوست خوبم...
وبلاگ بسیار جالبی دارید...
شما هم با كمال میل لینك شدید...
احمد عباسیاز بذل عنایتی که فرمودید سپاسگزارم
جمعه 28 مهر 1391 ساعت 18 و 52 دقیقه و 15 ثانیه
سلام زیبا بود فک نکن ما سر نمیزنیم
احمد عباسیدوست دارم فرشید عزیز
یکشنبه 23 مهر 1391 ساعت 09 و 10 دقیقه و 03 ثانیه
سلام
وب خوبی دارید.موفق باشید
امنیت اطلاعات
www.xtak.net
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر